MUZIKA
 

SikuRse ndodhi me shumë njerëz tjerë që jetuan para nesh, si dhe me shumë të tjerë që jEtojnë në kohën tonë – TINGUJT na e robnun mendjen edhe neve. Më specifikisht: edhe neve na kaploi ‘virusi’ i quajtur rock n’roll. Ky na infektoi papritmas, në zgabim qesharak gati menjëherë pas fëmijërisë Tonë me ngjyra gazi lotsjellës. Së paku qesharak për dikë që është rritë jashtë ambientit të relikteve socialiste apo komunisRe e që ndonjëherë e shikonin vulën e shekullit 20 si rrebelim anti-revOlucionar. 

Megjithatë mbijetoi, edhepse i evoluar, i transformuar, i satananizuar e në disa raste fatkeqësisht i inValidosur. Edhe sot kur ky ‘‘virus’’ përcillet në formën më të sinqert të tij vazhdon të ndriqojë mendjen e gjeneratave të reja ashtu sIq bëri me ne, përkundër pengesave të shumta nga muZika sintetike e ashtuqujtur bashkohore. 

Ne lëngOjmë nga ky ‘virus’ edhepse fillimisht menduam që ajo ndjenjë ishte sezonale dhe eufori adoleshente. Megjithatë, e konsiderojmë vehtën të bekuem pëR gjakftohtësinë që ka ndaj nesh kjo sëmundje. Sëmundje kjo që në momentet e saj kritike na sulmon pamëshirshëm dhe na bënë të vuajmë nga kompleksi i ndamJes së  symptomeve tona me të tjerët.  

Nuk jemi profesionist, por as amator t’muzikës. Nuk e kemi muzikën profesion, por As hobi. Këto rrethana neve na bëjnë të  pamëshirshëm  rreth inkorporimit të komercializmit në muzikën tonë. J 

Intervistat:
CrossRadio

Te tjerët për Retrovizorën:

Oxygen